Ik heb hem net weggebracht. Mijn nieuwe bruine vriend.

Testrijder

Een paar weken geleden ben ik – als social media influencer – benaderd om te testrijden in auto’s. Ik gaf aan dat zeker wel te willen, ik rijd toch ook behoorlijk wat kilometers per jaar. Mijn voorkeuren opgegeven: auto’s met gadgets, nieuwigheden, innovaties én grote sterke auto’s om trailers te kunnen trekken.

Deze week was het zover. Ik mocht er één halen. De Renault Clio Estate met R-Link. Clio? Waren dat niet die kleine stadsautootjes waar je alle moeders bij zwemles in ziet scheuren? Ik als Volvo V70 rijder vond het maar klein klinken. Die R-Link daarentegen klonk me als muziek in de social media oren. Een soort iPad in je dashboard waarmee je kunt bellen, twitteren, navigeren, mail lezen, games doen.

Snelweg

Opgehaald bij Renault Nederland en dan een week testen. Eerst in mijn eentje op de snelweg. Soepeltjes. De telefoon sluit zichzelf automatisch aan op de R-Link, mits de bluetooth open staat. Ontzettend handig, je kunt meteen handsfree bellen, mocht je dat willen.

De overzichtspanelen zijn helder. Je ziet heel goed hoe hard je rijdt. Ga je te hard, waarschuwt het systeem je daar weer voor. Het enige wat ik mist was de klok. Die zit rechtsboven op de R-Link en is niet continu zichtbaar. Een klok heb ik graag recht voor me.

Hij trekt met zijn 90PK soepeltjes op naar 120 km. Ook 140 km haalt hij gemakkelijk. Blijft stil en stabiel.

In de directe omgeving

Natuurlijk moest de Clio ook de andere taken uitvoeren. Dus hup: pubers erin geslingerd en op pad. Geloof me: met slungels van 15 jaar achterin is de Clio klein. Niet in de breedte, maar in de beenlengte. Kind van 9 zat prima.

Boodschappen passen prima achterin. Genoeg ruimte voor aantal koffers of de wekelijkse boodschappen. Exact weten? 443 liter.

Zakelijke afspraak

Deze Clio viel, ondanks de shiny brown colour, niet zo op. Niemand heeft zich omgedraaid deze week om te zien wat voor bolide daar rijdt. Maar je komt er zakelijk prima mee voor de dag. Keurige auto die zich makkelijk laat inparkeren. Dat gaat heel wat gemakkelijker dan met een dikke Volvo. En bovendien kom je niet patserig of poenig over.

Va va voom button

Jammer was wel dat de editie die ik mocht testen geen, ik herhaal geen, Va Va Voom Button had. Had ik me zo verheugd op de stokbroodjes, rozen en al die gespierde mannen

Conclusie

Ik ben er aan gehecht geraakt. Ik geef het toe. Dat enorm gemakkelijke bedieningspaneel. Automatisch verbinding met mijn telefoon. TomTom live navigatie. Makkelijke radio bediening. Voor mensen die graag soepel rijden, gewoon met het verkeer mee gaan, veel gebruikersgemak in de auto willen én geen grote kinderen in huis hebben is dit een prima auto.

En ondanks dat de Clio een stuk kleiner is dan een Volvo V70 voelde het aardig groot. Ik heb me op de snelweg niet klein gevoeld, ben ook niet van de velgen gereden. Met andere kleinere autootjes gebeurt dat nogal eens. Dat komt vast door de bredere onderkant en relatief dikke kont.

Voor Euro 15.000 krijg je ontzettend veel auto voor je geld. En dan te bedenken dat je dan ook nog eens allerlei kekke kleuren kunt kiezen. Met bijbehorende velgen, strepen, bekleding, enzovoort. Ik heb me door Renault laten vertellen dat er nog veel meer moois aan komt, de Capture, een elektrische wagen.

Ik kan niet wachten!

De Blinkende Bruine Vriend in de Zon

{ 2 comments }