Dit is geen wetenschappelijk betoog. Verre van. Dit is slechts gebaseerd op mijn eigen ervaringen en observaties.
Dit blog is geschreven om over te reflecteren en van gedachten te wisselen.
Ik twitter. En ik twitter veel. Waarom grijpt een programma als Twitter mij?
Twitter geeft veel prikkels, veel interactie, er is altijd wat te doen, er worden afspraken gesmeed, plannen gemaakt, samenwerkingen uitbedacht. Maar waarom spreekt het sommige mensen in het geheel niet aan?
Even wat theorie:
NLP (neuro-linguïstisch programmeren)
Binnen NLP wordt het VAK systeem gehanteerd om duidelijkheid te krijgen over je zintuigvoorkeur.
V staat voor visueel (zien),
A voor auditief (horen) en
K voor kinestetisch (voelen).
Veel communicatie-misverstanden komen voort uit de voorkeur voor een bepaald zintuig (‘representatiesysteem’). Het is daarom van groot belang om te weten voor welk zintuig jouw gesprekspartner de voorkeur heeft. Weet je dat, dan kun je je taalgebruik bijvoorbeeld hierop afstemmen om beter in contact te komen en te blijven.
Grof gezegd is er een verschil in snelheid tussen V – A – K mensen. Ben je hoog visueel? Dan praat je waarschijnlijk veel sneller (en meer) dan hoog kinesthetische mensen (die moeten eerst even nadenken voordat ze antwoorden).
De link met Twitter
Twitter is zeer geschikt voor hoog visuele mensen, het speelt zich allemaal op je scherm af. Je hoeft niet te luisteren en het vereist ook geen eindeloos denkwerk. Lekker adrem reageren, snel. Heerlijk. Ik kan me heel goed voorstellen dat Twitter té snel gaat voor de wat bedachtzame kinestheet. Al die prikkels, al die mensen die reageren en veel sneller antwoorden dan dat jij wilt. Nee, niet geschikt.
De auditieve persoon zit er tussen in. Die zal lekker meedoen, maar ook fanatiek blippen bijvoorbeeld. En vooral IRL afspreken om de ander te horen.
ADHD
Ken je dat? ADHD? Even een introotje van Jochem Myer:
Het valt mij op dat er nogal wat mensen op Twitter openhartig over hun ADHD schrijven. Het ziet ernaar uit dat het een aardig druk clubje mensen bij elkaar is. Maar of er significant meer mensen met ADHD twitteren dan in de normale populatie. Ik weet het echt niet. Ik zou graag daarover met jou van gedachten wisselen. Ik vind ADHD en Twitter namelijk een zeer passende combinatie, maar of iedereen dat vindt?
Reacties en discussie welkom!
