Klantropologie, dat klinkt … hmmm, ingewikkeld? Iets met klanten, in ieder geval. Het boek verscheen in de laatste week van januari 2012 en is gelanceerd middels een echte tour-de-klantropologie. Tijdens die toer kreeg ik het boek persoonlijk overhandigd.

Bij het lezen van het boek worden een paar zaken meteen duidelijk: Fackeldey houdt van mooi en origineel foto-materiaal. Het boek is kleurrijk en leest als een trein. Dat alleen is al een pluspunt. Het boek is opgedeeld in vier duidelijke gedeeltes:

1. Kijk, luister en huiver. Observeer de wereld, kijk naar je eigen product of organisatie en blijf je verbazen. Verder doet Fackeldey terecht een beroep op het boerenverstand.
2. Knippen en plakken. Zowel letterlijk als figuurlijk. Hercombineer bestaande gegevens. Kijk naar bestaande producten of problemen en kom met een creatieve oplossing door te knippen en te plakken. Ook hier speelt het boerenverstand een grote rol.
3. Kaartlezen en padvinden. Observatie blijft een sleutelwoord. Hoeveel organisaties sturen je met een kluitje in het riet simpel door het feit dat ze teveel jargon gebruiken. Welk bedrijf loopt letterlijk wel eens achter zijn klant aan? Denk bij alles wat je doet of uitzet aan die klant. Wat zoekt hij? En richt daar je proces en aanwijzingen op in.
4. Groot denken, klein doen. Dit hoofdstuk is een pleidooi om voortdurend vanuit één klant te denken, ongeacht de grootte van je organisatie. Hier komt Fackeldey met veel, gemakkelijk uit te voeren tips.

De kracht van dit boek zit in het ‘anders kijken’ van Fackeldey. Zij observeert de wereld voortdurend, ze verbaast zich en gaat automatisch op zoek naar meer klantgerichte manieren van werken. Er staan vele voorbeelden in het boek. Wat mij betreft mag Klantropologie worden uitgebreid met een werkboek of een boek vol cases over klantgericht werken. Juist de goede voorbeelden inspireren! Het boek ‘Klantropologie’ is een must voor iedereen die met en voor klanten werkt, of je nu bij een multinational werkt of als zelfstandige. Het boek is zo geschreven dat iedereen er tips uit kan halen. En wie weet, leren wij ooit nog zo kijken als Jacqueline Fackeldey! Aanrader!!

Op 21 januari 2012 was ik aanwezig op de landelijke slechtziendendag 2012. Aan mij was gevraagd om twee workshops te verzorgen over social media voor slechtzienden en blinden. Dit soort opdrachten valt in de categorie ‘Uitdaging‘, immers wat weet ik nou van slechtziendheid en het gebruik van social media. Via twitter heb ik al weken vooraf contact gezocht met ervaringsdeskundigen en instituten gespecialiseerd in die doelgroep. Snel werd mij duidelijk: slechtzienden en blinden kunnen gebruik maken van social media networking sites. En ze maken ook intensief gebruik van die sites. Uit de interviews die ik voerde bleek dat Twitter met stip op 1 staat vanwege het gebruiksgemak. Andere websites als Facebook en Linkedin werden al veel moeilijker, daar maken ze veelal gebruik van apps of de mobiele versie van de website. Websites met kolom-structuren zijn onoverzichtelijk, foto’s graag beschrijven, dan weet een slechtziende ook wat er op het plaatje staat. Zo kwam er van alles voorbij. Wat vooral vaak gezegd werd is het enorme gebruiksgemak van de iPhone en iPad voor slechtzienden en blinden. In deze apparaten zit de spraakfunctie al ingebouwd!

Als spreker maak ik altijd gebruik van visuele ondersteuning bij mijn verhaal. Graag met foto’s en weinig tekst. Maar hoe doe je dat nou bij een slechtziend of blind publiek? Ik heb besloten wel een presentatie te maken, o.a. met hele grote letters, foto’s en audio-fragmenten. En geheel tegen de presentatieregels in: ik heb alles voorgelezen. Bekijk en beluister de presentatie hieronder. Klik op de link van de presentatie of kijk via slideshare.

En wat bleek tijdens de workshops? Slechtzienden/blinden zijn net mensen! Ook nu weer zat er een doorsnede van de bevolking als je kijkt naar social media gebruik. Er waren fanatieke gebruikers bij die met twitter alles voor elkaar kregen en er waren mensen in de zaal die amper internet op hun computer hadden. Het niveauverschil was enorm, maar dat is in de ziende wereld net zo bij dit soort bijeenkomsten. Het gebruik van social media kost een slechtziende meer tijd, dat geloof ik meteen. Maar als je interesse hebt in dit soort nieuwe ontwikkelingen en contact zoekt met de hele wereld dan doe je dat dus gewoon. Heb je er geen zin in, dan zijn er natuurlijk honderdduizend smoezen om niets te doen.

Voor mijn presentatie heb ik o.a. Annemiek van Munster geïnterviewd. Zij is aangeboren slechtziend. Over haar ervaringen en vooral haar acceptatieproces heeft ze een prachtig, indringend en soms humoristisch boek geschreven, +23. Een absolute aanrader als je meer wilt weten over slechtziendheid, het revalidatie proces en de wereld eromheen.

Oh ja, waar ik hard om heb gelachen: aan het begin van de workshop vroeg ik de deelnemers wat ze hier bracht, waarom hadden ze de workshop social media gekozen? Zegt één van die mannen: “ik heb blind geprikt”.

Tja, wat vind ik van dit boek? Stine Jensen houdt mij, als fervent social media gebruiker en Facebook fan, een akelige spiegel voor. Wat is echt, wat niet? Wat is vriendschap en wat ook niet? Hoe gedraag je je online en waar gaan mensen de mist in? De auteur is opgeleid als filosofe en komt met een heel uitgebreide filosofische blik op het online netwerken en op de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. Ik vond het een uitstekend boek, geeft stof tot nadenken. En toch vind ik het vervelend als ze mijn geliefde Facebook kritisch bekijkt en aan het eind van het boek zelfs stopt met haar profiel.

Dit brengt mij op iets anders: als je zomaar stopt met een social network site als Facebook of Twitter, heb je dan enig idee hoezeer jouw netwerk je kan missen? Als iemand elke dag of elke week in je updates voorbij komt, je inspireert, je aan het denken zet en dan ineens besluit te stoppen. Tja … it’s a free world natuurlijk, maar toch. Zomaar stoppen is nogal radicaal. Wat vinden jullie daarvan?

“Facebook is geen kopie van het echte leven, Facebook vervangt het echte leven”, schrijft Jensen op pagina 27. Zou het, denk ik dan. Dat je je hele Facebookend door brengt, de deur niet meer uit komt, je hele netwerk alleen digitaal kent. Dat kan toch niet. Voor mij is Facebook een aanvulling op het echte leven. Contact met mensen die ik goed tot soms helemaal niet persoonlijk ken. Vooral de mensen die ik goed of al langer ken krijgen mijn aandacht. Ze wonen meestal niet om de hoek, maar in de digitale wereld wel.

Bewustwording van je online gedrag is prima, overgoten met theorie en een filosofisch sausje. Dat is wat je van dit boek kunt verwachten.

Aaltje Vincent is de toonaangevende loopbaanexpert die helemaal met haar tijd meegaat. Social media gebruiken om aan een nieuwe baan te komen is voor haar vanzelfsprekend. Haar kennis hierover deelt ze dan ook graag. Het meest recente boek is ‘Werk vinden met social media‘, uitgegeven door Spectrum.

Je leert in hoofdstuk 1 hoe recruiters omgaan met social media. Het is als sollicitant natuurlijk heel handig om te weten hoe er aan de andere kant van de tafel gezocht wordt. Na deze ijzersterke introductie mag je zelf aan de slag. Met het boek in de hand leer je hoe je kunt solliciteren met Linkedin, Twitter, Facebook, Hyves. Maar ook hoe je via Google gevonden kunt worden.

Een degelijk en gevuld boek dat onontbeerlijk is bij huidige sollicitatieprocedures. Niet alleen sollicitanten kunnen hun voordeel halen, maar ook bedrijven die effectief en met minder kosten personeel willen werven.

Als je net met social media bent begonnen zul je wellicht overvoerd worden door de inhoud van het boek. Het is veel informatie en niet altijd sappig. Soms is het gewoon taaie kost, alsof je weer op school zit. Kom je niet verder, volg dan een training bij Aaltje Vincent of andere social media trainers. In gemiddeld een dagdeel per website kun je snel op de hoogte zijn van alle ins & outs. Voor werkelozen en binnenkort-werkelozen organiseert Bas Westland maandelijks een gratis Linkedin training.

Prima boek voor goede prijs!

Path, netwerken zonder social network

Recent geintroduceerd is Path. Een app die het mogelijk om met je telefooncontacten (vrienden) berichten, foto’s en locaties te delen. Zonder dat je lid hoeft te worden van websites als Facebook, Twitter of Foursquare. Een uitkomst voor mensen die wel, maar heel selectief contact willen. Voor heavy social media gebruikers voegt Path niet veel toe. Maar voor de selectieve gebruiker is het zeker een goede uitkomst. Path draait op de iPhone en Android telefoons. Lees Gizmodo blog.
Een paar kernwaarden van Path:

• simpel (het is eenvoudig te bedienen),
• persoonlijk (je deelt inhoud met mensen uit je contactenlijst, vaak vrienden),
• kwaliteit (Path propageert een kwaliteitsnetwerk, geen kwantiteit),
• privé (standaard is alles wat je deelt privé informatie, geen gedoe met instellingen)
• alles mobiel (je hoeft niets op een website in te stellen, alles kan mobiel)

De bediening is echt eenvoudig, via een plusje linksonder in je scherm kun je alle activiteiten doen die je wilt.

Een voorbeeldscherm:

Ik zie Path als een voorbode van wat er gaat komen. Privacy wordt een steeds belangrijker onderwerp, het zou zomaar kunnen dat we Facebook de rug toekeren, of in ieder geval veel selectiever gaan gebruiken. Simpel gebruiken van wat je hebt: een contactenlijst, foto’s en een smartphone – en hup, je kunt gaan delen. Niet ingewikkeld met allerlei profielinformatie die voor derden van commercieel belang is.

Hoe kom je aan Path? Ga via je telefoon naar de App store of de plek waar je apps kunt halen.